Yellowstone Mammoth Springs
Maandag 30 augustus 2010
Hallo Mee-Reizenden!
Hier weer een verhaaltje van mij, Marjolein. We zijn vanmorgen vanuit het dorpje West Yellowstone het park Yellowstone in gereden. Nog geen vijf mijl binnen de poorten stond het verkeer stil (er rijden hier best een serieus aantal auto's) midden op de weg. Na een lichte verbazing en irritatie, omdat het wel weer zo'n stomme kluns zou zijn die een foto wil nemen (van dat soort zijn we er meer tegen gekomen... Op mount St Helens konden we met moeite zo'n stel op een bergweg ontwijken) zagen we dat de voorste in de rij telkens een tijdje wachtte voordat hij ook weg reed... Daardoor hadden we al het vermoeden dat het om overstekend wild zou gaan en ja hoor... er liep een enorme bizon rustig te slenteren over de weg. Links en rechts naar de auto's kijkend. Zich nergens aan storend!! Gaaf zoals hij vlak langs onze auto liep en zelfs recht in de lens keek!!!!
Voor wat betreft de dieren hebben we vandaag nog een paar keer bizons gezien, maar niet meer van zo dichtbij. Een kudde elks (volgens mij zijn dat elanden, maar volgens Matthe hebben die een ander gewei? Wie het weet) in het park en... hier in het dorp stikt het er van! Op alle mooie groene weitjes hier in het dorp lopen en liggen ze in groten getale. De rangers houden er constant toezicht op dat er niemand naar toe gaat en soms worden ze ergens weggejaagd. Ook nog wat eekhoorntjes gezien maar nog steeds niet... inderdaad... de big b....
Wat de natuur betreft: Die is eigenlijk niet te beschrijven hier! Het schijnt dat dit park ongeveer 140 jaar geleden ontdekt is en de gast die dit als eerste beschreef niet eens geloofd werd. Want dat kon toch niet? Nou zo'n gevoel heb ik ook een beetje. We zijn vandaag vanaf de west-ingang naar het noordwesten gereden (totaal ongeveer 75 km) en in vrijwel dit hele gebied zie je jong bos. Dit is ontstaan nadat in '88 een enorm gebied afgebrand is hier. Afhankelijk van de hoeveelheid wind die een bepaald gebied krijgt staan er meer of minder grijze dode bomen nog tussen. Apart gezicht. Daarnaast zijn er ook hele mooie vlaktes met een ven of mooie helder groene mossen. Wilde riviertjes die soms ook dampen van de warmte. Uitgestrekte grasvlaktes waar de kuddes op grazen en mooie rotsformaties.
Verder merk je ook aan allerlei rare dingen dat je op een enorme actieve vulkaan loopt. (Zie foto's) Op sommige plekken komt er gewoon stoom (soms naar zwavel ruikend) als een grote pluim uit de grond. Of er borrelt een modderpoel of een plas gekleurd water (blauw, wit, geel, rood, groen, bruin...). Ook zijn er enorme terrassen van een soort kalkafzetting/ groei van organismen te zien. Deze vonden wij allebei lijken op de kalksteenterrassen van Pamukale in Turkije. Al met al een heel mooi en afwisselend gebied waar we doorheen gereden zijn en een paar kortere wandelingen gemaakt hebben. Het weer hield zich best goed aangezien er thunderstorms en showers voorspeld waren en we een frisse (max 15 graden) maar bijna droge dag gehad hebben.
Wat we morgen gaan doen hangt voor een groot deel van het weer af. We hebben een paar mooie wandelingen op het oog, maar er is sneeuw voorspeld. Als die komt gaan we meer rijden en minder lopen. Dan bewaren we het lopen voor de twee dagen daarna en proberen morgen al zoveel mogelijk een rondje te maken. Morgen overnachten we in Lake (oostkant van het park) en de twee nachten daarna in Old Faithfull (zuidwesten).
We zijn nu net terug van het eten. Dit kun je hier in twee gelegenheden doen. Het restaurant of de fastfood grill. Wij hebben voor het eerste gekozen en daar iets gegeten wat je in Nederland niet zo snel op de kaart zal zien. Matthe had buffalo en ik bizon!! En allebei was nog eens erg lekker ook! Wellicht morgen eens kijken of we een medium bambi kunnen scoren. Nou we gaan even de foto's uitzoeken en we hebben trouwens ook een paar filmpjes gemaakt. Zowel om het toestel uit te testen, maar ook omdat sommige van de verschijnselen die we vandaag gezien hebben toch echt beter te pakken zijn op een filmpje.
Voor nu bedankt voor het lezen en veel groetjes,
Marjolein (en Matthe natuurlijk ook, die zit naast me)
Post Falls - Butte - West Yellowstone
Zondag 29 augustus
Zo,
Vandaag stond in het teken van de kater. Jawel, zo een die je van drank krijgt, en dan met name bier. We zijn zaterdag onverwacht eens doorgezakt in een kroeg. Zaterdag vertrokken we rond 10.00 richting Butte waar we wilden overnachten. Deer Lodge was ook een optie en we hadden wat hotels bekeken maar nog niets vast gelegd: We wilden het eens anders doen en zomaar ergens binnenwippen. Het is geen hoogseizoen dus dat is best te doen. We zijn de snelweg op gegaan en daar zo'n 450KM later weer vanaf gegaan .
Eerst reden we langs Deer Lodge, dat was een overnachtingoptie en toen we borden zagen dat er een automuseum was van voornamelijk particulieren wilden we daar wel even kijken. Het was samen met een gevangenismuseum en wel de moeite van het stoppen waard. De verzameling was ook daadwerkelijk zeer mooi en best nog groot met een aanzienlijk aantal Fords. De gevangenis was ook leuk te zien en was tot in de 60's in gebruik. Wel was er al een deel afgebroken en was het pas opengesteld zodat alles eruit zag zoals het toen was verlaten. We besloten hier niet te overnachten maar door te rijden naar Butte nog een uurtje verder. Daar hebben we Overnacht in het Finlen Hotel in een ooit welvarende wijk op de heuvel waar in het begin van de vorige eeuw koper werd gedolven en nu nog steeds word. Best triest te zien dat een groot deel van de statige gebouwen leeg staat. In een paar zit nog wel wat zoals in een voormalig bankgebouw waar je in de eetzaal de oude kluis inc kluisdeur nog ziet zitten. Daar hebben we lekker zitten eten in een sportsbar Metals. Toen we dat verlieten zagen we aan de overkant een bar waar live rock muziek werd gespeeld en daar moesten we natuurlijk even een kijkje nemen. Daar ging het fout. Ipv na even weer weg gegaan te zijn werden we naar buiten geveegd met de vreselijke kater vandien. Ik heb rond 16.00 pas voor het eerst iets kunnen eten en Marjolein was ook brak en heeft zeer dapper de 250KM naar West Yellowstone gereden. Daar hebben we wat duf in de rondte gelopen. Het is wat groter dan verwacht en het doet een beetje Valkenburgs aan, dan wel uitgesmeerd over een groter oppervlakte. Alleen de ‘hoofdstraat' is al 4 baans breed met nog es een baan aan weerskanten om te parkeren. Zeg maar 6 baans dus. Erg ruim allemaal. Ik snap het nog steeds niet: toen de straten gevormd werden reden er alleen paarden en koetsen en was er geen reden de straten zo breed te houden.
Ik zit nu te tikken en Marjolein zit alvast Yellowstone informatie door te nemen om te kijken waar we gaan kijken en welke hike's we kunnen doen. Bij de verschillende visitors centers heb je NL verschillende watervallen, geisers, fonteinen en poelen en modderpoelen waarvan warme en hete. Nu begin ik wel lekker honger te krijgen en we gaan zo maar es een lekker tentje opzoeken. We hebben onderweg een paar spatters gehad maar nog geen regen van betekenis, terwijl de voorspellingen anders waren. Het lijkt erop of we met het mooie weer mee rijden en de buien achter ons laten zo ook in NL heb ik begrepen. Het weerbericht voor morgen geeft wel regen met morgennacht zelfs wat sneeuw. Maar wie weet valt het ook dit weer mee en valt alles lekker vannacht. En als niet: 1 dag regen op 3 weken mogen we niet klagen.
Komende dagen zouden we wel eens geen internet kunnen hebben en zullen de updates wat minder frequent zijn verwacht ik.
Groetjes vanuit een op dit moment fris maar zonnig West Yellowstone, Matthe
Silverwood
Vrijdag 27 Aug 2010
Hi di hi! Hier weer een berichtje van mij, Marjolein. De eerste versie zal ik in ieder geval maken. Daarna zal Matthe in de lobby van het hotel gaan zitten waar de internetverbinding het doet en daar zal hij het verhaal eerst censureren waarna hij het op de site zal plaatsen. Dus mocht de clou verdwijnen>> Blame him.
Vanmorgen was de lucht gelukkig geklaard. Niets meer te merken van de dusty winds of de branden hier in de omgeving. Een heldere maar frisse dag gehad. Prima weer om in een pretpark rond te lopen en je hart op te halen bij rollercoasters...
Hoewel hart op halen.... Een half uurtje bij het hotel vandaag ligt Silverwood. Dit is een park met een aantal grote achtbanen, een heel groot waterpark met giga glijbanen en een pretpark met kleinere attracties en kermis en daarnaast ook nog een paar shows. Meer dan genoeg dus om een dag mee door te komen.
Gelukkig hadden we gisteren al gezien dat het park 'pas' om elf uur openging, anders hadden wij vast al om voor tienen aan het hek staan likken!! Hahaha! Nu dus om vijf over elf naar binnen en direct richting de rollercoaster afdeling gelopen op een tip van een forum-vriendje van Matthe. In de morgen zou het daar rustiger zijn. Dat klopte wel. We stonden redelijk vooraan in de rij van de Aftershock. Die dingen hebben altijd vrolijke namen ja!!! Hij werd net voor het eerst gevuld toen wij aankwamen. Voor ons stond voor nog ongeveer een lading en daarna zouden wij al mogen. Echter... toen ik het volle bakje uit het gebouwtje zag komen, krampte mijn maag samen... ER WAS NAMELIJK GEEN BAKJE!!! De mensen hingen in een stoeltje met bungelende benen terwijl ze achterwaarts langzaam een bocht omhoog maakten. Na de bocht werden ze opgetakeld totdat ze op 65 meter hoogte met het gezicht naar voren kwamen te hangen en vandaar afgeschoten om door de baan heen te racen!!! De rest van de ellende heb ik niet eens afgewacht. Mijn besluit stond vast: ik zou Matthe in de rij nog gezelschap houden maar dan toch echt niet mee erin gaan!!! No way!! En ik ben nog maar zelden zo blij geweest dat ik een schijterd ben!!!!
Matthe de Held bleef wel staan en hoewel hij ook wel onder de indruk was van de baan en de snelheid waarmee het niet-bakje langs kwam en van het gegil wat wel erg authentiek klonk... Hij bleef staan. Ook toen na de tweede rit een monteur ging rondlopen en de derde rit werd uitgesteld. Ik stond bij de uitgang te wachten en zag dat twee monteurs gingen rondlopen. Een ging aan een hek staan te sleutelen in het zicht van de wachtenden (afleidingsmanoeuvre???) en een tweede monteur beklom een van de twee torens (halverwege werd je in de tweede toren gehesen vanwaar je dan achterwaarts nogmaals gelanceerd werd door het hele parcours..) om daar aan de motor te sleutelen. Ik verbaasde me er over en was ook niet echt blij, maar je raad het al: Matthe de Held bleef nog steeds staan.... Ik had helaas mijn telefoon niet bij me, want had hem anders graag gebeld en verteld over de monteur in de toren... Al met al bleek Matthe inderdaad niet op de hoogte te zijn geweest van de tweede monteur. Dacht hij inderdaad dat de reparatie aan het hek het uitstel had veroorzaakt en... Is gelukkig heelhuids maar toch echt witjes om de neus de Aftershock uitgekomen. Matthe vind deze rollercoaster zijn naam eer aan doen.
Verder zijn we samen ook nog twee rollercoasters in geweest, een wildwater band (echt heftiger dan in de Efteling. Hier werd je gegarandeerd nat en zat je niet voor niets in je gordel vast) en een show van een illusionist. Ook een ritje met een stoomtrein en heel vaak de rode vlag bedient. Bij de rode vlag moet je een kwartje inwerpen en dan kun je een hele flinke spuit zetten op een bootje of een band. Die mensen weten dat meestal niet en schrikken zich het apenzuur plus dat ze zeiknat zijn!!! Geweldig!! Hebben daar erg veel lol (oke, leedvermaak) mee gehad.
Nog een mooie anekdote bij houten rollercoaster waar wij samen in stapten... Een jongetje van een jaar of zeven die in het ritje voor ons had gezeten kwam huilend terug. Door zijn angst zat hij zo te trillen dat hij zijn gordel niet los kreeg. Toen zijn Pa hem had losgemaakt ging hij echt waar: op handen en voeten het bakje uit en klemde zich letterlijk trillend van angst vast aan de vloerplaten naast de baan. Ik denk dat het beste knaapje nooit meer zijn ouders zal geloven als die zeggen dat hij iets leuk gaat vinden. Overigens heb ik hem later op de dag gewoon weer op twee benen zien lopen met een ontspannen gezicht, dus het is in zoverre wel weer goed gekomen met het kind.
Het park is al met al een goede aanrader geweest al was het vandaag wat ons betreft net even te fris om te zwemmen. Hoewel het waterpark best vol was hebben wij dit vandaag wel even over geslagen. Daarom rond zevenen naar huis gegaan en hier tegenover het hotel even een salade gegeten bij de Mac. All's well hier en dadelijk gaan we even in de lobby de volgende twee dagen plannen en boeken. Daarover morgen meer.
Tot zo ver het verslagje van vandaag. Ik hoop dat jullie weer met plezier lezen en Matthe en ik vinden het leuk om te zien dat we gevolgd worden. Ook leuk om de reacties te lezen en op deze manier al de indrukken te delen! Dank daarvoor!
Groetjes Marjolein (ook namens Matthe!)
Packwood WA - Post Falls ID
Donderdag 26 Aug 2010
Zo, net even een ‘klein' ontbijtje gegeten bij de lodge. Voor ons was het een gewoon ontbijtje met keuze uit Bagel's, geroosterd brood, diverse soorten jam, banaan, koffie, jus en eventueel cornflake's en melk. Als er geen ei, bacon en hashbrow bijzit is het geen gewoon maar een continental breakfast. Voor ons best een goed begin van de dag.
Ik tik dit vanuit de wagen terwijl Marjolein rijd. We rijden vandaag zo'n 470 KM naar post Fall's tussen Spokane WA en Coeur ‘d Alene ID in. We rijden vandaag wat verder zodat we 2 dagen op dezelfde plaats kunnen blijven en we willen morgen naar een pretpark wat daar op een half uur rijden vandaan ligt. Het grootste noordelijkst gelegen park met een aantal rollercoasters. Op dit moment rijden we door droge prairie mer een glooiend dor aanzicht met hier en daar een wat groenere vallei waar dan weer een hoop fruitteelt is. We kunnen overal lekker doorrijden zonder oponthoud wat ons de vorige reis ook al opviel. Buiten de steden is het gewoon lekker doortuffen. Grote vrachtwagens met de kenmerkenmde neuzen worden gepasseerd. Zo ook belachelijk grote campers. Sommige zo groot als een streekbus en dan daarchter nog eens hun auto meegenomen als een soort aanhanger dmv een triangel constructie.
Gister een erg mooie dag gehad op national Park mount Rainier. De berg zelf is een zoals zo veel, maar de natuur er omheen is echt schitterend. Erg mooie natuur op hoogte en ik denk dat we een van de mooiste dagen van het jaar hadden daar. Erg lekker weer waarbij we op 2100 mtr hoogte in korte broek konden lopen en alle kleine vegetatie stond volop te bloeien met witte, paarse, blauwe en roze kleuren. Dit afgewisseld met hier en daar nog een plak sneeuw. S'winters is het nl de meest besneeuwde plaats in de US met pieken van tot 16 mtr sneeuw. Mooie vergezichten, rotspartijen, weiden, water stroompjes en stukken bos waren onze deel. Beesten nog niet echt veel: paar marmotten en wat vogels en 1 hert wat naast het visitor's center liep. Wie weet was die wel tam... Na die tocht van 5 uur voelden we wel onze benen en we gingen met ietwat tegenzin het rustige dorpje Packwood in waar we 3 elanden zagen wat gezien de aandacht toch wel iets ongebruikelijks was in de centrumkern. Nu was deze niet zo groot maar wel ruim. De Elanden en de Hamburger en Kipburger maakten de wandeling wel goed. Het sightseeing en de wandelingen zorgen er overigens wel dat we slapen als blokken.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zoo, we zijn d'r. warm hier, maar morgen zou 't wat afkoelen. Des te beter voor ons bezoek aan Silverwood themepark. Ik kan eea nog niet bekijken want onze best value inn blijkt geen wifi te hebben. Dat word dus een andere keer, of even langs een Starbuck's of Mac, want daar hebben ze dat wel. In Yellowstone zullen we waarschijnlijk hetzelfde probleem hebben en daar zullen de update's ook wat minder frequent zijn. De omgeving is hier wat saai en dor vanwege de warmte. In het voorjaar moet het een groene oase zijn, maar dat is het nu niet. Da's het mindere aan de US. Een Stad's centrum oid kennen ze hier niet zoals alles rond de kerk bij Europese steden. Daar liggen de terassen en winkels gecentreerd terwijl je hier meer mall's hebt, of area's waar de grotere winkels verzameld zijn met hele grote parkeerterreinen. Maar nergen's echt een of een paar terassen bij elkaar.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zo, Net even eten hier om de hoek bij de mexicaan en het was weer helemaal voor elkaar: Erg lekker! We weten trouwens hoe de Amerikanen gemmiddeld aan de maat zijn: Q-pounder menu op woensdag: 3.69 ! Is omgerekend EUR 2.95 Tja, de super's hier zijn niet echt goedkoop en vergelijkbaar met EU of iets duurder. En daar kun je dus echt niet voor koken... zeker niet als je met 1 of 2 bent...
Op het moment hangt hier een beetje een fog met een brandlucht en we hebben op tv gezien dat er 40 km verderop de heide in de brand staat en er is een stevige bries deze kant op waar dus de rook vandaan komt. Niets om zorgen te maken, hier is geen gras en dat wat in de brand staat is laag spul, alleen vormt het wel veel rook is is het een soort van mistig.
Grt Matthe
KM: 510
Mount Rainier
Woensdag 25 Aug 2010
Hallo Thuisblijvers!!
Hier weer een berichtje vanuit een warm en mooi Amerika. Vandaag hebben we de perfecte wandeldag gehad. We zijn in een 'park' (zou zomaar de omvang van provincie Utrecht kunnen hebben) bij Mount Rainier een trail gaan lopen van bijna 10 km en met 520 meter hoogteverschil (1630 -2150 mtr). Best pittig maar zeer de moeite waard. Heel veel bloeiende weiden, naaldbos, loofbomen, rotsen, sneeuw, gletsers en rotsformaties. Wat wil een mens nog meer? Oh natuurlijk.. Een ree, een bergmarmot, een eekhoorntje en hier in het dorp een paar elanden op een dorpsweitje.... Nou dan kun je niet spreken van beren op je weg!! HAHAHA!!! Die dus gelukkig nog niet gezien!!!
En dat allemaal bij een strak blauwe lucht en een graad of 24. Af en toe erg warm als je uit de wind en in de volle zon tegen de warme rotsen aan het klauteren bent. Maar dan weer heerlijk rusten in je korte broek en hemdje met een verfrissend maar niet te koel windje om je heen. Super!!! Het schijnt hier net vandaag zo lekker geweest te zijn. Hoewel het hier gisteren bij aankomst ook al warm was en we lekker buiten ge-bbq-ed hebben. Morgen wordt het hier volgens de voorspellingen weer een stuk minder.
Dan zijn wij onderweg naar Coeur d' Arlene (of zo iets... Ik vermoed dat die plaats zijn naam te danken heeft aan een prijsvraag... ). Daar zal het morgen ook weer warm zijnzodat we misschien kunnen zwemmen bij aankomst. Overmorgen daar in de buurt naar een pretpark Silver-nog-wat en nog een nacht daar slapen.
Hoe het daar bevalt laten we dan weer weten. Nu nog even foto's selecteren om te plaatsen. Zal moeilijk zijn want we hebben er nog 73 over nadat we de mindere weggegooid hebben.... Hoe laat je al dat moois zien dat wij gezien hebben zonder de site volledig vol te plempen??? We zullen ons best doen om echt de aller aller allermooiste uit te zoeken.
Vandaag nog even getankt en de benzine komt ongeveer omgerekend op zo'n 69 ct de liter benzine.
Groetje en tot schrijfs, Lein
KM: 106
Mount st Helen's
Dinsdag 24 Aug 2010
Vandaag op tijd vertokken uit ons zeer aangename logie's waar we in de watten gelegd waren. Bij afscheid kregen we zelfs een zakje home made coockies mee, hoe Amerikaanser kun je ‘t hebben. Weer geen wolkje aan de lucht en naarmate de reis vordert word het warmer en warmer tot pakweg een meer dan 30 gr in Packwood waar we de komende 2 nachten zullen verblijven.
Zover zijn we echter nog niet. We rijden eerst een stuk interstate (snelweg) die we na een aantal km's inruilen voor een Highway (Soort N weg) Eerst Rijden we Seattle uit over een soort drijvende brug. Daarna komen we buiten de stedelijke bebouwing waar we door zeer mooie bossen rijden en langs diverse meren waaronder een stuwmeer. Na een paar uur rijden komen we na de middag aan bij Mount st Helens. Dit is een Vulkaan die in 1980 is uitgebarsten. Omdat de Vulkaan aan 1 kant instortte was de uitbarsting zijdelings en heeft deze aan meer dan 50 mensen het leven gekost. Hierdoor is de top 400 mtr lager komen te liggen en ligt een meer half dicht met boomstammen die door een vloedgolf van een paar honderd meter hoogte van de hellingen zijn ‘gelicht' door het verschuiven van de massa's berg. Natuurschoon is het niet echt, maar indrukwekkend is het wel die aanblik van de verschuivingen. Dit alles was te aanschouwen na het uithijgen van de hoge trap die beklommen moest worden om bij het hoogste uitzichtpunt te komen. We zijn niet langs het visitors center gegaan wat aan de andere kant lag, maar hebben gekozen voor de 25 en de 99 die uitkomt in windy ridge viewing point wat wat gunstiger lag voor onze rit. Langs deze weg waren tevens wat viewing points hier en daar met mooie vergezichten.
Al slingerend vervolgde de weg zich weer naar beneden naar Packwood alwaar we zullen overnachten in de Mountain View Lodge. Mountain View hebben we niet, maar mooi ligt het wel. Ipv uit eten besluiten we wat boodschappen te doen en halen we wat vlees, salade en een wegwerp bbq die uitstekend voldoet. En zo zitten we dus te bbq'en voor onze lodge tussen de dennenbomen die overigens een stuk hoger zijn dan de onze.
Morgen staat Mount rainier op het programma met een bezoek aan visitors center Paradise en een nog nader te bepalen hike. We hadden er 1 op het oog, maar het is hier puur wat warmer dan we verwachtten en dat kan misschien het strijdplan veranderen.
Gtr, Matthe
Gereden: 325 KM
Seattle City tour etz
Maandag 23 Aug 2010
Nou vandaag een echte sightseeing dag gemaakt. Ne een zeer uitgebreid ontbijt met de bus naar de Underground tour gegaan. Aan Pioneer Square was er in de jaren zestig iemand die zich verzette tegen het idee van de gemeente om alle Victoriaanse bebouwing van rond 1900 plat te gooien. Hierdoor is het ondergrondse gedeelte van Seattle bewaard gebleven en sinds een jaar of veertig weer toegankelijk. Leuk om te zien hoe men in 1890 Seattle na een grote brand weer heeft opgebouwd.
Van daar zijn we naar de Ducktour geweest. Zowel over de weg als over het water een rondtour gemaakt door Seattle. Daar een goede indruk gekregen van een ruime, schone en groene stad die heel veel water heeft door de verschillende vertakkingen van de zee.
Natuurlijk zijn we ook de Speace Needle opgegaan om rondom het uitzicht te bewonderen.
Met een monorail vanaf de Speace Needle in no-time naar de Pike Market gezoefd. Daar heel even tussen de verse bloemen en dito verse vis rondgelopen. Natuurlijk even naar de beroemde visverkopers gekeken die de verkochte vissen naar de inpakkers achter de balie gooien.
Al met al veel van de Amerikaanse way of live mee gekregen en flink wat gelopen. Heuvel op en heuvel af, maar gelukkig hebben we erg mooi weer. Beetje fris (20+ graden), windje en strak blauwe lucht. Na een heerlijk etentje bij een Italiaan zijn we nu terug op de kamer en zoals dat heet: moe maar voldaan. Goede indruk van Seattle en op zich was dit best een stad waar ik nog één of twee dagen me had kunnen vermaken, maar goed... Live goes on en zo ook onze trip. Zin in morgen, lekker rijden en kijken bij St Helen en Mount Rainier. Op naar Packwood voor een tweedaagse (twee nachten...).
Groetjes en tot schrijfs, Lein
Winkelen
Omdat de voorspellingen niet te best waren hebben we besloten te gaan shoppen in een outlet onder andere om een camera aan te schaffen. We hebben uiteindelijk maar 1 miezerbui gehad onderweg en daarna trok het open. Wat vooral prettig is als je van winkel naar winkel hopt. Zoals alles was ook de outlet en de mall's HUGE.
Alleen de outlet was ongeveer 4x Bataviastad en we moeste selectief zijn in onze keuze waar we kijken wilden. We zijn dus inderdaad met het e.e.a. teruggekomen en dan hebben we ons nog beheerst. Na wat ge-heen-en-weer daar we niet direct de juiste camera hebben gevonden zijn we ook hierin uiteindelijk geslaagd en hebben we de eerste foto's kunnen maken.
We zijn nog steeds uiterst tevreden met onze 3,5 Ltr 6 cylinder huurwagen. Wat een relaxte bak. Het rijdt echt als een trein en trekt als een beer waar nodig. Ook zeer te spreken zijn we over de acco die zeer netjes en schoon is en er worden lekkere, uitgebreide ontbijtjes voor ons gemaakt door de inn-keepers.
Vanavond zijn we met de stadsbus naar het ' entrum' / downtown geweest en hebben daar gegeten in het Hardrock café. Matthe had een enorm bord nacho's met rundvlees en ik een lekkere burger met friet en salade. Geen verrassingen met gewoon lekker gegeten.
Nu we weer op de kamer zijn is het hier kwart over twaalf, maar voelt het aan alsof het toch echt heel laat is.
Wellicht toch nog wat last van het tijdsverschil en een hele dag shoppen zal ook niet helpen om je fitter te voelen . De glimp die ik vanavond het opgevangen van Seattle is wel een mooie en daarom heb ik dan ook al weer veel zin in morgen om de stad echt te gaan bekijken!!!!
Nu dus snel slapen en morgen gezond weer op.
Tot dan, weltrusten en groetjes van Matthe en Lein