Vrijdag 27 Aug 2010

Hi di hi! Hier weer een berichtje van mij, Marjolein. De eerste versie zal ik in ieder geval maken. Daarna zal Matthe in de lobby van het hotel gaan zitten waar de internetverbinding het doet en daar zal hij het verhaal eerst censureren waarna hij het op de site zal plaatsen. Dus mocht de clou verdwijnen>> Blame him.

Vanmorgen was de lucht gelukkig geklaard. Niets meer te merken van de dusty winds of de branden hier in de omgeving. Een heldere maar frisse dag gehad. Prima weer om in een pretpark rond te lopen en je hart op te halen bij rollercoasters...

Hoewel hart op halen.... Een half uurtje bij het hotel vandaag ligt Silverwood. Dit is een park met een aantal grote achtbanen, een heel groot waterpark met giga glijbanen en een pretpark met kleinere attracties en kermis en daarnaast ook nog een paar shows. Meer dan genoeg dus om een dag mee door te komen.
Gelukkig hadden we gisteren al gezien dat het park 'pas' om elf uur openging, anders hadden wij vast al om voor tienen aan het hek staan likken!! Hahaha! Nu dus om vijf over elf naar binnen en direct richting de rollercoaster afdeling gelopen op een tip van een forum-vriendje van Matthe. In de morgen zou het daar rustiger zijn. Dat klopte wel. We stonden redelijk vooraan in de rij van de Aftershock. Die dingen hebben altijd vrolijke namen ja!!! Hij werd net voor het eerst gevuld toen wij aankwamen. Voor ons stond voor nog ongeveer een lading en daarna zouden wij al mogen. Echter... toen ik het volle bakje uit het gebouwtje zag komen, krampte mijn maag samen... ER WAS NAMELIJK GEEN BAKJE!!! De mensen hingen in een stoeltje met bungelende benen terwijl ze achterwaarts langzaam een bocht omhoog maakten. Na de bocht werden ze opgetakeld totdat ze op 65 meter hoogte met het gezicht naar voren kwamen te hangen en vandaar afgeschoten om door de baan heen te racen!!! De rest van de ellende heb ik niet eens afgewacht. Mijn besluit stond vast: ik zou Matthe in de rij nog gezelschap houden maar dan toch echt niet mee erin gaan!!! No way!! En ik ben nog maar zelden zo blij geweest dat ik een schijterd ben!!!!
Matthe de Held bleef wel staan en hoewel hij ook wel onder de indruk was van de baan en de snelheid waarmee het niet-bakje langs kwam en van het gegil wat wel erg authentiek klonk... Hij bleef staan. Ook toen na de tweede rit een monteur ging rondlopen en de derde rit werd uitgesteld. Ik stond bij de uitgang te wachten en zag dat twee monteurs gingen rondlopen. Een ging aan een hek staan te sleutelen in het zicht van de wachtenden (afleidingsmanoeuvre???) en een tweede monteur beklom een van de twee torens (halverwege werd je in de tweede toren gehesen vanwaar je dan achterwaarts nogmaals gelanceerd werd door het hele parcours..) om daar aan de motor te sleutelen. Ik verbaasde me er over en was ook niet echt blij, maar je raad het al: Matthe de Held bleef nog steeds staan.... Ik had helaas mijn telefoon niet bij me, want had hem anders graag gebeld en verteld over de monteur in de toren... Al met al bleek Matthe inderdaad niet op de hoogte te zijn geweest van de tweede monteur. Dacht hij inderdaad dat de reparatie aan het hek het uitstel had veroorzaakt en... Is gelukkig heelhuids maar toch echt witjes om de neus de Aftershock uitgekomen. Matthe vind deze rollercoaster zijn naam eer aan doen.

Verder zijn we samen ook nog twee rollercoasters in geweest, een wildwater band (echt heftiger dan in de Efteling. Hier werd je gegarandeerd nat en zat je niet voor niets in je gordel vast) en een show van een illusionist. Ook een ritje met een stoomtrein en heel vaak de rode vlag bedient. Bij de rode vlag moet je een kwartje inwerpen en dan kun je een hele flinke spuit zetten op een bootje of een band. Die mensen weten dat meestal niet en schrikken zich het apenzuur plus dat ze zeiknat zijn!!! Geweldig!! Hebben daar erg veel lol (oke, leedvermaak) mee gehad.

Nog een mooie anekdote bij houten rollercoaster waar wij samen in stapten... Een jongetje van een jaar of zeven die in het ritje voor ons had gezeten kwam huilend terug. Door zijn angst zat hij zo te trillen dat hij zijn gordel niet los kreeg. Toen zijn Pa hem had losgemaakt ging hij echt waar: op handen en voeten het bakje uit en klemde zich letterlijk trillend van angst vast aan de vloerplaten naast de baan. Ik denk dat het beste knaapje nooit meer zijn ouders zal geloven als die zeggen dat hij iets leuk gaat vinden. Overigens heb ik hem later op de dag gewoon weer op twee benen zien lopen met een ontspannen gezicht, dus het is in zoverre wel weer goed gekomen met het kind.

Het park is al met al een goede aanrader geweest al was het vandaag wat ons betreft net even te fris om te zwemmen. Hoewel het waterpark best vol was hebben wij dit vandaag wel even over geslagen. Daarom rond zevenen naar huis gegaan en hier tegenover het hotel even een salade gegeten bij de Mac. All's well hier en dadelijk gaan we even in de lobby de volgende twee dagen plannen en boeken. Daarover morgen meer.
Tot zo ver het verslagje van vandaag. Ik hoop dat jullie weer met plezier lezen en Matthe en ik vinden het leuk om te zien dat we gevolgd worden. Ook leuk om de reacties te lezen en op deze manier al de indrukken te delen! Dank daarvoor!

Groetjes Marjolein (ook namens Matthe!)